Dr Olgierd Brzeski

Dr Olgierd Brzeski, żołnierz z dywizji Strzelców Piechoty, podczas wojny internowany w Szwajcarii, gdzie uzyskał doktorat z chemii na uniwersytecie w Zurychu. Studiował administrację prze­mysłową na McGillu. W roku 1970 został prezesem i naczelnym dyrektorem dużej firmy farmaceutycznej, Sandoz. Swoje zdolności organizacyjne dzie­li także z problemami Polonii. Zorganizował masową wysyłkę lekarstw do Polski w czasie stanu wojennego. Przekazywał swoje doświadczenia admi­nistracyjne nowopowstałym instytucjom w Kraju, po roku 1989. Bardzo szczodry wobec charytatywnych instytucji i Biblioteki Montrealskiej. Archeologia była przez długie lata jego "hobby".

Można powiedzieć, że dr Brzeski był jednym z rodaków, którzy doszli do najwyższych pozycji w przemyśle kanadyjskim.

Franciszek Moskal

Polityczna, społeczna i zawodowa kariera Franciszka Moskala zasługuje na szeroką monografię. Taką monografię sam przygotował w formie 800-stronicowej książki: "Z pasją naprzód", w której opisuje swoje bogate życie. Z przekonania ludowiec, w roku 1940, mając 22 lata, przedostał się na Zachód. Tego samego roku wraca do okupowanego Kraju, jako emisariusz gen. Sikorskiego, z instrukcjami dla Podziemia. Wraca do Anglii w r. 1941 i zostaje wysłany jako szef szyfrów nowootwartej ambasady polskiej w Moskwie. Po powrocie do Anglii przechodzi przeszkolenie spadochronowe i komandosów dorzutu do Kraju. Zaistniała sytuacja rządu londyńkiego przekreśla zapowiedziany rzut do Kraju. Pozostaje w Londynie, gdzie studiuje nauki polityczne i jest bardzo aktywnym członkiem Stronnictwa Ludowego. W roku 1947, przez Nowy York, przyjeżdża do Montrealu, gdzie swoją determinacją i wiedzą zawodową dochodzi do stanowiska vice-prezydenta działu sprzętu domowego, olbrzymiego koncernu General Electric. Od czasów rządów Mazowieckiego dzieli swoją wiedzę administracyjną w procesie przekształcania dużych przedsiębiorstw przemysłowych w Kraju. Co roku, dłu­gim pobytem w Kraju wspiera swoimi doświadczeniami nowo powstałe instytucje gospodarcze. Przez długie lata pobytu w Montrealu dawał swój wkład w życie polonijne. Razem z Wiesławem Skowrońskim założyli Chór Lachmana, był vice­prezesem Kongresu Polonii Kanadyjskiej, współzałożycielem Polskiej Fundacji Społeczno-Kulturalnej. Szczodrą ręką finansował laboratioria komputerowe w ośrodkach wiejskich w Kraju. Książkę "Z pasją naprzód" napisał, odpoczywając w Rawdon, gdzie mieszka.

Zespół Biedronki

Z gitarą i śpiewem przez życie –  to “motto” życia artystki-śpiewaczki z wileńskiego, przedwojennego kabaretu, która w r. 1948 wylądowała w Halifaxie. Już w porcie wyładowczym witała – zabawiała Kanadę swym śpiewem. To ten typ artystki, której pieśń polska była tłem życia. Przez dziesiątki lat swym głosem upiększała polskie imprezy patriotyczne. Z własnych funduszy ubrała w piękne polskie stroje grupę harcerek, tworząc kilkunastoosobowy zespół BIEDRONKI. Przez szereg lat Biedronki były ambasadorem polskiego folkloru na scenach Kanady i USA. Po latach 70-tych zespół Biedronek zdobywał czołowe nagrody na Światowych Festiwalach Zespołów Regionalnych w Polsce.

Pani Marysia śpiewała w kilku językach – bywała kilkakrotnie angażowana do filmów kanadyjskich. 

  KTO JĄ TERAZ ZASTĄPI ?

Tadeusz Ślesicki

Druga osobą o artystycznych i organizacyjnych talentach był żołnierz AK, więzień obozów koncentracyjnych, Tadeusz Ślesicki. Tytan pracy społecznej i artystycznej. Wszechstronny talent. Tadeusz był dla Polonii niezastąpiony. Piękne szkice, misternie robione kostiumy historyczne, od piastowskiego woja po kontusz szlachecki – wszystko robione własnoręcznie. Jego kreacje budziły podziw publiczności na imrezach polonijnych. Wspaniały organizator obozów harcerskich i pikników kombatanckich. Utalentowana główka i rączka. W latach 80-tych przeniósł się na słoneczną Florydę.